Owsiki

Ostatnio oktalizowano:

Enterobius vermicularis to ciekawa nazwa, którą przyjmują bardzo nieciekawe stworzenia. Są nimi popularne niestety owsiki, z którymi kontakt najczęściej mają małe dzieci, ale i u dorosłych zdarzają się nimi zakażenia. Choroba, którą wywołują, to owsica, czyli po prostu zakażenie tymi pasożytami.

Owsik

Owsik to stosunkowo mały nicień, czyli mówiąc codziennym językiem, niewielki robak, trochę podobny do powiększonego ziarenka ryżu. Jego rozmiar nie przekracza 1 centymetra w przypadku samic. Samce mają około 1/3 tej wielkości i są mniej istotne dla człowieka, ponieważ żyją krótko, a ich jedynym zadaniem jest dokonanie możliwie jak najszybszego zapłodnienia samic. Typowa samica jest w stanie przetrwać w organizmie człowieka około jednego miesiąca. W tym czasie rośnie i poszukuje partnera, po czym przenosi się w okolice odbytu i składa jaja. Jest ich gigantyczna ilość, ponieważ średnio jest to aż 10 000 sztuk, a ;liczba ta może dochodzić nawet do 12 000. Sam robak jest bardzo delikatny, ale zważywszy na to, że żyje w wewnątrz organizmu człowieka, nie musi się za bardzo martwić o jakiekolwiek czynniki mu bezpośrednio szkodzące. Jaja robaka są odporne na działanie czynników niszczących obecnych w układzie pokarmowym człowieka, a jego Zycie przebiega potem w jelicie cienkim oraz grubym. Tam ma Zycie jak w Madrycie, ponieważ jest ciepło, wilgotno i do tego wszędzie dookoła znajduje się przygotowana do wchłonięcia przez organizm ludzki treść pokarmowa. Owsiki dzięki temu mogą się odżywiać praktycznie całą powierzchnią swojego ciała.

Cykl życiowy owsika

Owsica zaczyna siew momencie, kiedy jaja robaka dostają się do organizmu człowieka. Dzieje się to najczęściej przez usta, poprzez ich kontakt z rękami, na które jaja owsika zostały naniesione. Czasami jaja mogą dostać się do organizmu także poprzez ich wdychanie, ponieważ są bardzo małe i zwykły wdech wystarczy, by poderwać je z podłoża. Ważnym czynnikiem chorobotwórczym jest też tak zwana reinwazja. Jeśli jajeczka wyklują się w okolicach odbytu, gdzie panują do tego dobre warunki, część owsików może z powrotem dostać się do organizmu nosiciela.

Zapobieganie chorobie

Owsica czasami określana jest mianem choroby brudnych rak, chociaż nie jest to określenie zbyt dokładne. Owsiki będą się przenosić poprzez kał, ale także przez ręce mające kontakt z okolicami odbytu. Co więcej, zbyt rzadko zmieniana bielizna oraz pościel będą źródłami zakażenia. Niewystarczająca higiena osobista jest tutaj zazwyczaj kluczowym problemem. Dlatego też podstawowym mechanizmem zwalczania problemów związanych z pasożytami jest zawsze odpowiednia higiena osobista.

Rozpoznawanie owsicy

Najłatwiejszym do zauważenia objawem owsicy jest pojawianie się białego nalotu na bieliźnie. Są to martwe samice owsika, które giną po złożeniu jaj na zewnątrz ciała nosiciela. Inne objawy występują rzadko, ponieważ w interesie robaka jest to, by było ich jak najmniej. Najczęściej są to objawy wyjątkowo nieswoiste, ponieważ pacjenci skarżą się na nerwowość, ogólne rozdrażnienie oraz niepokój. Czasami pojawia się też zgrzytanie zębami. Wszystko to, jak się spekuluje, to efekty działania odchodów owsika na błonę śluzową jelita, która jest mocno unerwiona. Rzadziej dochodzi do infekcji bakteryjnych w okolicach odbytu i pochwy u kobiet, gdzie obecność nicieni może powodować uszkodzenia błon śluzowych. Owsiki nie gryzą człowieka, nie powodują żadnych bezpośrednich uszkodzeń w tkankach i nie wędrują po organizmie, więc z wyjątkiem osłabienia organizmu spowodowanego utratą substancji odżywczych, jak również skutków podrażnień, nie należy się spodziewać żadnych poważniejszych problemów. Nie oznacza to, że chorobę można ignorować, ponieważ może ona mieć także poważniejsze skutki, np. zapalenie wyrostka robaczkowego, gdzie nicienie zwykle tworzą swoje skupiska.

Leczenie owsicy

Leczenie owsicy jest bardzo proste i w zupełności wystarcza tutaj podanie specjalnych specyfików niszczących pasożyty. Stosuje się tutaj środki podawane doustnie, czasami w stosunkowo dużych dawkach w przeliczeniu na kilogram masy ciała, ale nie stanowi to dla chorego żadnego poważniejszego problemu. Pasożyty są usuwane razem z kałem i ich śmierć nie wywołuje żadnych specjalnych skutków ubocznych. Leczenie farmakologiczne, ze względu na wysoką trwałość jaj pasożytów, musi być częściowo powtarzane najpierw 2 tygodnie po pierwszej dawce leków, a następnie 4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia. W tym okresie bardzo ważne jest dokładanie szczególnej staranności w celu zachowania możliwie jak najwyższych standardów higieny, by nie doszło do ponownego zakażenia pasożytami, jakie mogły pozostać w otoczeniu pacjenta. Tym bardziej, że przejście owsicy nie powoduje uodpornienia na nią.